Geleneksel icrada düz ve hareketsiz bir ses nadiren kullanılır; sese verilen küçük hareket anlatımın parçasıdır. Bu hareket ölçülü kullanıldığında cümleye derinlik katar.
Bu hareket meyde çoğunlukla nefes basıncının hafif dalgalandırılmasıyla üretilir. Parmakla yapılan küçük açma kapama hareketleri de aynı sonucu verir ve iki yöntem birlikte kullanılabilir. Hareketin hızı ve genliği ezginin karakterine göre ayarlanır; ağır bir uzun havada geniş ve yavaş kullanılır. Hızlı ve dar bir titreşim ise hareketli ezgilerde ve cümle sonlarında yer bulur.
Her sese hareket verilmez; sürekli titreşen bir icra kısa sürede yorucu hâle gelir. Kullanım yerleri baştan belirlenir ve deftere işaretlenir; işaretlenmeyen bir alışkanlık rastgeleleşir.
Uzun seslerin girişinde düz başlayıp sonra hareket vermek yaygın bir yöntemdir. Cümle sonlarında ise hareket yavaşlatılarak bitirilir.
Öğrenme dinleyerek olur; usta bir icranın hangi seslerde hareket verdiği yavaşlatılarak izlenir. Kayıt karşılaştırması burada da temel araçtır; kendi icrası ile kaynak icra art arda dinlenir. Derslerimizde ses hareketi dinleme ağırlıklı çalışılır ve ezgi üzerinde yerleri birlikte belirlenir.