Meyde alt ve üst bölgeler farklı karakterdedir ve her biri ayrı çalışılır. İki bölge arasındaki geçiş ayrıca çalışma gerektirir.
Pes bölge meyin en tanınan yüzüdür; kalın, dolgun ve yakın duyulur.
Bu bölgede ses üretmek daha az güç ister ama şiddeti düşük kalır ve topluluk içinde örtülebilir. Üst perdeler dağarın doruk bölümlerinde kullanılır.
Tiz bölge daha ince ve gergindir; üst perdeler basıncın kademeli artırılmasıyla elde edilir. Geçiş anı tekniğin sınandığı yerdir; basınç ani biçimde arttığında ses çatlar ya da kesilir. Bu yüzden geçiş çalışması yavaş yapılır; iki perde arasında gidip gelinir ve ara sesler denetlenir. Dudak konumu da geçişe katılır; hafifçe toplanan bir dudak üst bölgeyi kararlı hâle getirir.
Bölgeler arası şiddet farkı ayrıca dengelenir; üst bölge kendiliğinden daha gergin duyulur. Bu denge kulakla değil kayıtla değerlendirilir; icracı kendi şiddet farkını çalarken ölçemez. Yeni başlayan kursiyerde üst bölge birkaç ay sonra açılır; erken zorlamak dudak yorgunluğu getirir. Derslerimizde bölge çalışması kademeli yapılır ve geçişler her derste kısa bir bölümle tekrarlanır.