Kamış tüketilen bir parçadır ve her kamışın belirli bir ömrü vardır; bu ömrü takvim değil kullanım belirler. Ömrü etkileyen en büyük etken çalışma süresidir; günde uzun süre çalan bir icracının kamışı daha çabuk biter. Eskimenin ilk işareti sesin cılızlaşmasıdır; aynı basınçla daha az ses alınır ve dolgunluk kaybolur.
İkinci işaret tepkinin gecikmesidir. Üflemeye başlandığında ses hemen değil, kısa bir duraksamadan sonra çıkar.
Üçüncü işaret perdenin kaymasıdır; bilinen bir ezgide bazı sesler sürekli düşük duyulmaya başlar. Görünüş de ipucu verir; yaprakların ucu dağılmış ya da renk değiştirmişse ömür sonuna gelinmiştir. Kamışlar tek tek değil dönüşümlü kullanıldığında daha uzun dayanır; aynı kamışla her gün çalmak ömrü kısaltır. Kullanım dışında kamış kuru ve havadar bir kutuda saklanır; nemli kapalı kutuda kısa sürede küflenir.
Yedek kamışın hazır bulundurulması alışkanlık hâline getirilir; sahnede biten bir kamış icrayı durdurur. Bu yüzden kamış bir sarf malzemesi olarak planlanır ve düzenli aralıklarla yenilenir. Derslerimizde kursiyer kamışlarını dönüşümlü kullanmayı ve eskime işaretlerini erkenden tanımayı öğrenir.