Meyde sesin uzunluğu ve kararlılığı, havanın ne kadar alındığından çok nasıl alındığına bağlıdır. Göğüsten alınan nefes çabuk biter ve ses cümlenin sonuna doğru düşer; bu, yeni başlayanlarda en sık görülen sorundur. Karın desteğiyle alınan nefes akciğeri bütünüyle doldurur ve havanın dışarı verilişini denetim altında tutar. Nefes alırken karın dışa doğru genişler, omuzlar yerinde kalır; yukarı kalkan omuz yanlış nefesin işaretidir.
Kemer hizasına konan bir el bu hareketi doğrudan hissettirir ve denetim için en pratik yoldur. Verirken karın kasları yavaş biçimde içe çalışır; amaç havayı itmek değil, akışı dengede tutmaktır. Bu denetim uzun ses çalışmasıyla kurulur; tek bir perde, nefesin başından sonuna aynı şiddette tutulur. Süre önce ölçülür, sonra artırılır; ölçülmeyen bir çalışmada ilerleme fark edilmez ve istek düşer.
Mey geniş kamışlı olduğu için havayı zurnadan farklı biçimde tüketir; basınç daha az, süre daha uzundur. Yorgunluk hissedildiğinde ara verilir; zorlanan bir nefes kası hem sesi hem duruşu bozar. Derslerimizde nefes çalışması her dersin başında yapılır ve uzun ses süresi düzenli olarak kaydedilir.