Meyde iki ses arasındaki geçişin nasıl yapıldığı, seslerin kendisi kadar belirleyicidir. Geçişin biçimi, ezginin hangi yöreye ait olduğunu da gösterir.
Kesik bir geçişte ses bir perdeden diğerine doğrudan atlar; bu, geleneksel icrada seyrek kullanılır. Bağlı geçişte ise iki ses arasında kısa bir kayma duyulur ve cümle konuşma gibi akar. Bu kayma parmağın delik üzerinden yavaşça çekilmesiyle üretilir; ani kalkan bir parmak kaymayı ortadan kaldırır. Dudak basıncı da katkı verir; kayma sırasında basıncın hafif değişmesi geçişi yumuşatır.
Kaymanın süresi ezginin karakterine göre ayarlanır; ağır bir uzun havada uzun, hareketli bir türküde kısa tutulur.
Her geçişte kullanılmaz; sürekli kaydırılan bir icra belirsizleşir ve perdeler bulanıklaşır. Ölçü, kaydırmanın duyulur ama belirsizleştirmeyen bir süre içinde kalmasıdır.
Kullanım yerleri ezgi üzerinde belirlenir ve işaretlenir; böylece her çalışmada aynı yerde tekrarlanır. Öğrenme dinleyerek olur; kaynak icrada hangi geçişlerin bağlandığı yavaşlatılarak izlenir. Kendi kaydı ile kaynak icra art arda dinlendiğinde fark açıkça duyulur ve düzeltme somutlaşır. Derslerimizde bağlama ve kaydırma çalışması ezgi üzerinde ve dinleme ağırlıklı yürütülür.